NSZZ Solidarnosc Fabryka Broni


Idź do treści

Menu główne:


Pisma

AKTUALNOSCI > Dokumenty

STANOWISKO
w sprawie wyboru władz związkowych w Regionie Ziemia Radomska


Członkowie Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" w Fabryce Broni "Łucznik" - Radom Sp. z o.o. z głębokim niepokojem stwierdzają, że wybory do władz Związku w Regionie Ziemia Radomska doprowadziły do ponownego powierzenia funkcji związkowych osobom skompromitowanym w kierowaniu Regionem, zwłaszcza w gospodarowaniu funduszami związkowymi pochodzącymi ze składek członkowskich. Dowody niezgodnej z prawem działalności finansowej etatowych członków Zarządu Regionu wielokrotnie stwierdzała Regionalna Komisja Rewizyjna. Grozi to utratą zaufania w oczach lokalnej opinii społecznej, dalszym osłabianiem Związku poprzez odejścia działaczy i członków Związku.
Komisja Zakładowa upoważnia swoich delegatów na Walne Zebranie Delegatów Regionu do podjęcia wszystkich możliwych działań mających na celu m.in. rzetelną ocenę działalności finansowej Zarządu Regionu, oczyszczenia władz Związku z osób odpowiedzialnych za niegospodarność i braki finansów w Regionie, wybór osób odpowiedzialnych, uczciwych i doświadczonych na funkcje w Zarządzie Regionu, uchwalenie właściwego programu działania i realizowanie go z pożytkiem dla wszystkich członków "Solidarności" Ziemi Radomskiej
.


Radom, dnia 16 lipca 2002 r.

***


PISMO DO PREMIERA


Radom, dnia 13 maja 2003 roku.

Pan Leszek Miller
Prezes Rady Ministrów


Związki zawodowe działające w Fabryce Broni "Łucznik" - Radom Sp. z o.o zwracają się do Pana Premiera o podjęcie natychmiastowych działań mających na celu skuteczną pomoc dla naszej spółki, która jest zakładem strategicznym dla obronności państwa.
Z przykrością stwierdzamy, że nie rozumiemy polityki gospodarczej MON i MSWiA., które mimo obietnic do dnia dzisiejszego nie zawarły umów na dostawy broni strzeleckiej na poziomie zabezpieczającym pracę dla 320 osobowej załogi. Pamiętamy program wyborczy rządzącej koalicji i jego elementy w zakresie obronności państwa. Zwiększanie nakładów, modernizacja sprzętu i uzbrojenia armii wiązać się miały z rozwojem polskich zakładów przemysłu zbrojeniowego. Tymczasem mimo uchwalenia w grudniu ubiegłego roku. budżetu państwa, nasz zakład nie ma zamówień! Zmarnowany zostaje ogromny wysiłek pracowników "Łucznika", którzy przeprowadzili bolesny proces restrukturyzacji własnościowej (upadłość i budowa nowej Fabryki Broni) i zatrudnieniowej (ośmiokrotnie zmniejszono załogę).
W poczuciu odpowiedzialności za bezpieczeństwo Ojczyzny i naszą spółkę wzywamy Rząd RP do podjęcia decyzji dotyczących :
- złożenia zamówień na broń strzelecką z MON i MSWiA na kwotę 32 mln zł. ;
- wsparcia restrukturyzacji produktowej i technologicznej firmy ze środków będących w dyspozycji Agencji Rozwoju Przemysłu, które otrzymała ona z Krajowego
Urzędu Pracy ;
- pilnego uruchomienia środków z tytułu CPMG.

W przypadku braku oczekiwanych decyzji, firmie istniejącej od 78 lat, znanemu i cenionemu producentowi broni strzeleckiej, którego wyroby są stale nagradzane na krajowych i międzynarodowych targach grozi likwidacja a bezrobocie w Radomiu wzrośnie do poziomu 25%.
Odpowiedzialność za to spadnie, niestety na rząd Pana Premiera.


Pozostając z szacunkiem:

Za KZ NSZZ "S":Zbigniew Cebula

Za Zarząd ZZPE:Przewodniczący Waldemar Rdzanek

***


STANOWISKO
w sprawie zamierzeń redukcji zatrudnienia i zagrożenia likwidacją spółki


Przed prawie 80 laty, w ramach budowy Centralnego Okręgu Przemysłowego powstała Wytwórnia Broni, produkująca na potrzeby obronności państwa broń strzelecką. Pomimo tego, że zakład był wyznacznikiem postępu i rozwoju technicznego rodzimego przemysłu oraz kuźnią kadr dla gospodarki regionu i kraju a jego wyroby były i są cenione w świecie i wielokrotnie nagradzane na międzynarodowych targach obronnych, to od kilkunastu lat krąży nad nim widmo całkowitej likwidacji.
Przez ostatnie lata, kolejne rządy nie potrafiły wypracować strategii funkcjonowania przedsiębiorstw przemysłowego potencjału obronnego, co potęgowało szereg niekorzystnych zjawisk społeczno-gospodarczych. Nieodpowiedzialne podejście władz do naszych problemów doprowadzało do napięć i protestów społecznych. Zwodzeni obietnicami efektywnej pomocy, straciliśmy zaufanie do słów wypowiadanych przez polityków wielu partii politycznych. W obronie naszego zakładu i miejsc pracy zorganizowaliśmy jedyny w historii fabryki 9 dniowy strajk okupacyjny oraz kilkanaście manifestacji na ulicach Warszawy i Radomia.
Niestety, brak woli politycznej i wsparcia gospodarczego rządu spowodował upadłość zakładu.
Z kilku tysięcy zatrudnionych w Zakładach Metalowych "Łucznik" pracę w Fabryce Broni "Łucznik"- Radom miało otrzymać 650 pracowników a dostało zaledwie 380. Nowa spółka miała realizować program pokoleniowej zmiany przezbrojenia policji, służb specjalnych i armii w oparciu o długookresowy rządowy program polityki gospodarczo-obronnej i społeczno-gospodarczej. Szansą na jej rozwój miało być wsparcie finansowe Agencji Rozwoju Przemysłu, Agencji Mienia Wojskowego oraz ze środków uzyskiwanych z prywatyzacji innych zakładów sektora obronnego i lotniczego, sprzedaży zbędnego sprzętu i uzbrojenia oraz dotacji celowych. Kiedy rysowały się szanse na zorganizowanie nowoczesnej fabryki produkującej broń strzelecką, to w latach 2001-2003 w budżecie państwa zabrakło środków na nakłady rozwojowe i inwestycyjne, na wstępne dokapitalizowanie i technologiczną odnowę Fabryki Broni. Z roku na rok zmniejszano zamówienia rządowe. W efekcie niepodjęcia kompleksowych działań państwa i w jego imieniu zarządzającego spółką - PHZ "BUMAR", firma z góry skazana zostaje na zagładę. Fabryka Broni nie znalazła się w żadnym z amerykańskich programów kompensacyjnych (offset). Odbywa się to przy braku reakcji polityków, również opozycyjnych wobec rządu. Od stycznia br. załodze zmniejszono o 15 % pobory, teraz chce się ją zredukować o blisko 40 %. Przy braku efektywnych działań najdalej za 6-9 miesięcy spółkę trzeba będzie likwidować. Tym samym przy aprobacie zaniechania produkcji w jedynym zakładzie produkującym broń strzelecką, nastąpi konieczność zastąpienia jej importem alternatywnym. Naszego państwa nie stać na takie rozwiązanie. Potrzeba więc szybkich, mądrych i stanowczych decyzji.
Zwracamy się do Prezydenta RP - Zwierzchnika Sił Zbrojnych
- o natychmiastową interwencję w sprawie ratowania Fabryki Broni.
Prosimy Posłów i Senatorów RP
- o przeprowadzenie debaty nad stanem rodzimego przemysłowego potencjału obronnego i określenie rządowi
kierunków jego ratowania i rozwoju.
Oczekujemy od Rządu RP:
- wygospodarowania środków z budżetów MON i MSWiA na dodatkowe zamówienia na broń strzelecką
(GLAUBERYT) na kwotę ok. 4,5 mln zł;
- zrealizowania przez MON pozostałości tegorocznego zamówienia na broń strzelecką i części zamienne na
kwotę ok. 3,4 mln zł;
- zabezpieczenia w budżecie państwa na rok 2004 środków na zamówienia wytwarzanej w fabryce produkcji
specjalnej, oraz nakładów gwarantujących realizację niezbędnej restrukturyzacji;
Od władz Związku:
- oczekujemy konsekwentnych działań w obronie jeszcze funkcjonującego rodzimego przemysłu i miejsc pracy,
do ogólnopolskiej akcji protestacyjnej włącznie.
Od Zarządu PHZ "BUMAR" oczekujemy:
- ograniczenia składu Rady Nadzorczej z siedmiu do trzech osób;
- ograniczenia składu Zarządu z trzech do dwóch osób;
- dokapitalizowania spółki celem unowocześnienia parku maszynowego;
- rezygnacji z "opłaty" pobieranej z kontraktów realizowanych przez spółkę.
Oczekujemy od Zarządu Spółki:
- wycofania się z blisko 40 % redukcji na ok.10 % zmniejszenie zatrudnienia;
- powołania zespołu do opracowania Programu dla Fabryki Broni z określeniem jej misji, kierunków działań
strategicznych i krótkookresowych, długofalowej polityki marketingowej i efektywnego planu promocji
eksportu, lokalizacji spółki oraz natychmiastowej obniżki kosztów i maksymalizacji zysków, wykorzystania
potencjału ludzkiego i technicznego firmy, poprawie produktywności;
- pozyskania źródeł zasilania kapitałowego na niezbędną restrukturyzację;
- zintensyfikowania prac nad wyrobem "915" i uruchomienia produkcji partii informacyjnej;
- rozważenie pozyskiwania od AMW broni strzeleckiej i odsprzedaży jej po remoncie na tradycyjne rynki zbytu.
Środki masowego przekazu prosimy:
- mówcie i piszcie o zagrożeniach dla rodzimego przemysłu obronnego.
Jesteśmy przekonani, że dalsze funkcjonowanie Fabryki Broni będzie możliwe tylko przy istotnym zewnętrznym wsparciu finansowym rządu i winno być podjęte natychmiast jako wymiar polityki obronnej państwa.
Działania te muszą się odbyć przy aktywnym udziale i presji Prezydenta RP, Prezesa Rady Ministrów, Ministra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej, wszystkich parlamentarzystów, szczególnie wybranych przez radomską społeczność, władz samorządowych miasta Radomia i powiatu radomskiego oraz władz krajowych Związku.
Powyższe działania są niezbędne do zabezpieczenia bytu Fabryce Broni i miejsc pracy w Radomiu, gdzie stopa bezrobocia przekracza 30%, ale przede wszystkim zabezpieczą suwerenność i bezpieczeństwo państwa.
Zadaniem Związku jest uratowanie maksymalnej liczby miejsc pracy i zakładu. Do takich zadań zobligowuje nas nie tylko Statut NSZZ "Solidarność", który daje nam prawo do działań w obronie miejsc pracy, ale także logika i myślenie kategoriami dobra kraju i regionu radomskiego. Komisja Zakładowa z wielkim bólem gotowa jest wyrazić zgodę na odejście z zakładu w ramach proponowanych zwolnień grupowych, tylko 30 pracowników (ok. 10 % stanu osobowego), z których znaczna część posiada uprawnienia emerytalne, rentowe i do świadczeń przedemerytalnych. W przypadku braku widocznych efektów działań, o które występujemy, zmuszeni będziemy do przeprowadzenia akcji protestacyjnych w obronie Fabryki Broni "Łucznik"- Radom Sp. z o.o.


Radom, dnia 5 sierpnia 2003 roku.




Podmenu:


Powrót do treści | Wróć do menu głównego